Maggie goes to Cameroon

In een vorige Blog konden jullie lezen dat het Maggie programma een van de goede doelen is dat Vandersanden zal ondersteunen. Voor we verdergaan stel ik mezelf even voor. Ik ben Gamaal, Project manager van de Maggie bij DMOA architecten en de tweede gastblogger voor Vandersanden. Ik houd jullie elke dag op de hoogte van aankomst, bouw en alle andere belangrijke zaken met onze Maggie. Check dagelijks deze Blog en de Vandersanden Instagram voor meer info.

As you have read in a previous Blog one of the Humanitarian projects projects Vandersanden supports is the Maggie program. But first … let me introduce myself. I am Gamaal, Project manager of the Maggie at DMOA architects and second guest blogger for Vandersanden. I’ll keep you posted about the arrival, construction and everything happening with our Maggies live from Cameroon. Check the daily updates in this Blog and the Vandersanden Instagram.

Het verhaal van Caroline  |  The story of Caroline

Scroll naar beneden en lees het verhaal van Caroline, een 11 jarig meisje uit Odin-Oto dat zonder het Maggie programma niet naar school kan gaan. Maar eerst, de meest recente updates van blogger Gamaal. Live vanuit Kameroen op de site van de Maggie.
 
Scroll down to discover to story ov Caroline, an 11 year old girl from Odin-Oto who cannot go to school without the Maggie-program. But first, the most recent updates of blogger Gamaal. Live from Cameroon, where the Maggie is being constructed.

Update 13: 25 Augustus: De Maggie begint vorm te krijgen  |  August 25: The Maggie is taking shape

De zeilen hangen nog los aan de 5 profielen. We starten daarom met het plaatsen van de hoekelementen om de zeilen op te kunnen spannen. Zo leer je door te doen, dit is een goede les voor Maggie 2. Na de lunch splitsen we ons op in 2 teams: Team 1 werkt verder aan de profielen en Team 2 start aan de vloer. Enkele uren later ziet de vloerstructuur er klaar uit om een betonen plaat te kunnen dragen. Deze plaat kan 300 kg per m² aan! De werkdag is gedaan en de zeilen hangen vast aan de structuur. Nog enkele vloerpanelen, kabels leggen en verbindingen afwerken en we kunnen de muur vullen met zand.

The 5 standing frames of the Maggie was our morning view. Two hanging sails were a reminder that a couple of corners had to be raised. Well that was our first task. This learning by doing process taught us to build faster, save time and improve our efficiency with our available manpower. After lunch we split in two teams supported by the locals to work un the standing structure and the floor structure. In couple of hours, the Maggie’s wavy floor structure looked pretty and ready for the cement plate. This plate will hold a payload of 300 kg per m²! By the end of the day the sails were attached firm to the structure. Not much left, the floor plates and some small details like cables and junctions. After this we will fill the walls with sand.

Update 12: 24 Augustus: Uit de veren  |  August 24: Rise and Shine

Om 7 uur plaatsen we de eerste profielen op de funderingen. De profielen volgen elkaar snel op en 2 uur later zien we de bekende vorm van de Maggie. De dorpelingen kijken vol enthousiasme mee. Voor hun is dit een magisch moment. Dit gebouw willen ze zelf ook kunnen maken.

Na enkele kleine graafwerken rond de hoeken, bufferzone en enkele dakwerken stoppen we ermee voor vandaag. De Maggie in het licht van de maan. Kan je een beter zicht wensen tijdens het avondeten? Ik dacht van niet! We hebben nog een reden om te vieren. Dit is de eerste Maggie van het type V.5 ooit!  

At 7 o’clock in the morning the team pulled the first structure together of the Maggie’s aluminium profiles. Two hours later we could see the Maggie taking shape. The locals surrounded us to watch this magical building rise from the platform. They are eager to learn how to do this by themselves.

After a little more digging around the corners and buffer zone and some work on the roof we finished our working day. We left the site with a wonderful sight. The moon shining on the Maggie while we had our dinner. We have another reason to celebrate. This Maggie is a Maggie V.5, the first of its kind.

Update 11: 23 Augustus: De stilte voor de storm  |  August 23: The silence before the storm

We starten vandaag met alle structurele elementen van de Maggie naar het bouwplatform te verplaatsen. Vandaag komt Team 2 aan, we verwachten hun tijdens de lunch. De teamleden van Team 2 komen uit het niets het huis binnengewandeld. Ze zijn super enthousiast! Na een grondige briefing en een tour rond de site verplaatsen we samen de laatste grote elementen naar het platform.

Net voor de lunch haalt Benjamin Denef (Maggie Program – DMOA Architecten) zijn gitaar even boven. Een mooie kans om met wat achtergrondmuziek bij te praten met Pieter, Matthias en Frederik over hun vlucht hun verwachtingen. Ze zijn onder de indruk van onze vooruitgang. Morgen starten we met de bouw van de Maggie.

The day started by moving all the parts the Maggie structure to the building platform next to the site of the Maggie’s. Half a day of moving ended with a lunch and the long-awaited arrival of Team 2. Out of the blue they walked into the house with a big smile. We briefed Team 2 about the work to come and gave them a tour of the site. After the long break the whole team worked together to move the final big structure elements to the building platform.

By the evening, we all gathered around Benjamin Denef (Maggie Program – DMOA Architects) and his guitar. Before dinner we had a chance to Catch up with Pieter, Matthias and Fredrik about their flight and their expectations about the site. It looks like they were happy with our progress. Tomorrow we’ll start building the Maggie.

 

Update 10: 22 Augustus: Doorbraak  |  August 22: Breakthrough

Het is 6 uur ‘s morgens en geen lokale hulp. Alweer een gebroken belofte. Hulp of niet, we gaan aan de slag. Maxim en Karel starten met de assemblage van de hoeken en connecties voor de muur en het plafond. Hiervoor hebben we geen hulp nodig. Om 8 uur begin ik met de graafwerken, samen met onze lokale hulp. Ze zijn er eindelijk! De lokale mensen zijn net machines en werken continu door. Ik moest om het half uur stoppen om op adem te komen. Graven in het tropische bos is als een intensieve trainingssessie. Dikke klei vol wortels en planten maken het werk moeilijk.

Rond 12 uur start ik, samen met het assemblage team, om de bodem aan de funderingen te koppelen. Dit is een essentiële taak! Eindelijk kon ik stoppen met graven! Als dit niet lukt, is het werk van de laatste dagen voor niets. Na 2 uur lukt het ons om de Maggie te koppelen aan de funderingen.

In Afrika hebben ze geen vaak geen GPS om alles waterpas te plaatsen. Dan maar op de oude manier. Ons jonge team weet niet hoe ze hiermee moeten werken. Het was grappig om te zien hoe ze dit probeerden. Net een oudere persoon met een computer, maar dan andersom. Gelukkig is onze Luc oud genoeg om te weten hoe dit werkt. Na enkele kleine aanpassingen is de Maggie klaar voor morgen. De lokale bevolking bleef vandaag wel doorwerken, gemotiveerd door hun werkliederen. Een doorbraak! Na 4 uur waren de funderingen klaar. Het was een harde werkdag maar we kunnen met voldoening terugkijken.

The day starts with another broken promise. No worker showed up at 06.00 AM. Today we must assemble the last wall-ceiling connections and the angels of the Maggie. For this task we don’t need all the workers, so I left Maxim and Karel on it.  At 8.00 AM I joined the digging team when they finally arrived. While I had to take a break every 30 min for water and a breath, but my local workers kept working like a machine. Well, let’s be frank, digging in the tropical forest is not easy. The clay is dense and full of plants and roots. Digging for half an hour is like a full training session in the gym.

At midday the assembling team was done. I had to join them to connect the Maggie’s feet and floor structure. A good reason the quit digging. This is the most critical task! If we can’t connect them precisely, all our work of last couple of days would be meaningless. It took us 2 hours to be successful. We are accurate!

Now we must level the structures. In Africa this happens with water levelling. My young work-mates where never taught this in because they were introduced to GPS systems at school. It was fun to see them wandering around, not understanding how it works. Just like a middle age person in front of computers but the other way around. Luckily Luc (Engineering without borders) is old enough to know this. He helped me to teach the two young guys how it works. We made the last adjustment right at sunset and declared the Maggie good to go. For the first time the locals did not stop digging since the foundations of Maggie 2 are overdue. They motivated themselves with working songs for 4 hours before we had our much-needed breakthrough. One step closer to finish the Maggie’s.

 

Update 9: 21 Augustus: Vooruitgang en beloftes  |  August 21: Progress and promises

Vandaag maken we de funderingen voor Maggie 1 af. Dat is onze belangrijkste taak. Hopelijk brengen de twee olifantjes van gisteren ons geluk. Tegen de avond hebben we goed nieuws. De bodem, muur en dak van Maggie 1 zijn volledig geassembleerd.

Dat kan niet van de funderingswerken gezegd worden. Onze vermoeide lokale werkers stopte om 15u met werken. We hebben hun zelfs geholpen met beton te mixen en met het verplaatsen van materialen, maar dat was niet voldoende. Ze beloven ons om morgen om 6u paraat te staan. Jammer om te zien dat zo harde werkers geen rekening houden met de tijd. We zouden vandaag aan de funderingen van Maggie 2 beginnen, maar die belofte valt in het water, net zoals veel andere beloftes. We hebben veel hoop voor morgen, maar eerst een lekker avondmaal. Morgen willen we de bodemstructuur aan de fundering van Maggie 1 vastmaken. De Maggie komt eraan.

After the birth of two elephants, we have one task today: preparing the last of the foundations of Maggy 1. Progress in assembling the Maggie is going but the foundations are going slow the weather was not so moody today thus we managed to get the wall and ceiling ready by the end of the day.

We could not say the same about the foundations. By 15.00 the workers stopped working and went home because they were tired. They promised to be back at 06.00 next morning. It is a pity to see hard workers with no time commitment. We were promised that we could start on the foundations of Maggie 2 today. These promises where gone with the wind like many other promises. We even gave a hand on the concrete mixing and in moving material, but unfortunately it was not enough. We are waiting the dinner now, with big hopes that tomorrow! Tomorrow we hope to set the floor structure frame on the foundations of Maggi 1. The Maggie will rise from the ground.

 

Update 8: 20 Augustus: Goede vooruitgang en baby olifantjes  |  August 20: Good progress and baby elephants

Vroeg opstaan is een routine wat we niet kunnen veranderen. We melden het niet meer in de Blog, want het is elke morgen hetzelfde. Eerst controleren we de betonnen funderingen met het hele team. Zelfs met de aannemer duurt het lang maar er komt schot in de zaak. We zien heel wat vooruitgang! De bodemstructuur van de Maggie’s begint vorm te krijgen door het werk van het team. Vandaag hebben we, met hulp van de dorpelingen, een gebied van maar liefst 200m² klaargemaakt voor de Maggie’s. Om efficiënter te werken hebben we een productielijn gemaakt om alle kleine ingewikkelde zaken klaar te maken voor het samen te voegen tot een mooie golvende vorm.

De regen onderbrak ons werk enkele keren. Dit zijn goede momenten voor een pauze en om bij te praten. Iemand van de lokale bevolking leerde ons dat mensen in Kameroen geloven dat bij afwisselingen tussen regen en zonneschijn een olifantje geboren wordt. Met zoveel buien kan niemand zeker zijn of we een tweeling of 2 aparte geboortes hadden. Na een regenachtige werkdag en mogelijk 2 nieuwe olifantjes kregen we een lekker rijstgerecht in ons “Maison”. Meer en meer dorpelingen kwamen naar ons om te socializen en over hun leven in de tropische bossen van Kameroen te vertellen. Vandaag was een topdag!

Waking up early is a routine we can’t change. So from now we’ll leave this out of the Blog. The team assembled itself to check the concrete foundations. Even with the contractor it took a long time but finally we see some progress. The floor structure beams of both Maggie’s started to raise up and shine by the hands of the team. Today we managed to set up the 200m² area for the two Maggie’s with the help of motivated locals. We made a production line to secure higher efficiency in setting up all the small complicated joints before it comes together in a nice wavy shape.

Hard rain interrupted our work on several occasion. Nice moments for a talk and a break. One of the locals taught us that in Cameroon it is believed that when it is sunny and raining an elephant is born. It happened couple of times so we could not know if the elephants where twins of two different births. After the cloudy heavy rainy day with two supposed baby elephants we went back to the “Maison” to take a rest and a very tasty rice dish. More locals joined us in a social occasion and told us about their life here in the middle of the Cameroonian tropical forest. Today was a good day!

Update 7: 20 Augustus: Indiana Jones Dag  |  August 20: Indiana Jones Day

Alweer een vroege ochtend en een verplichte douche voor iedereen! Gelukkig hebben we onze 10L mobiele douche mee. Het voelde net zoals in een luxe hotel. Ons geluk kon niet op met pannenkoeken als ontbijt. In gedachte waande we ons even weg uit het tropische woud. Het voelde als een behandeling in een kuuroord.

Tijdens mijn ochtendwandeling, om een beetje van de natuur te genieten sprak ik Jean-Yves (Irie World). Na een kort gesprek riep hij, “blijf daar niet staan, die mieren zijn agressief”. Agressieve mieren? Wat zijn dat vroeg ik mij af maar het was te laat. De mieren beten in mijn voeten en benen, had ik maar geluisterd. Ik liep, schreeuwend als een klein kind, naar de slaapplaats. Maxim van team Odin-Oto kwam kijken wat er aan de hand was. Het moest een hilarisch zicht zijn want hij bleef maar lachen terwijl ik in paniek mijn kleren uit deed om de mieren te verwijderen. Terwijl ik in de slaapplaats tot rust kwam en met een goede dosis zalf tegen beten, maakt Maxim de drone klaar. Een geweldig verhaal, Maxim begon ook te schreeuwen en liep naar de slaapplaats. Karma had niet lang nodig, die mieren hadden hem ook te pakken.

Het hele team was intussen de maten aan het opnemen voor de exacte plaatsing van de Maggie. Daarna assembleerde we de bodem, het gaat goed vooruit. Ken je het lied “Hot and Cold” van “Katy Perry”? Vergelijk dat maar met het weer vandaag. Het was een fijne dag en ondanks zware buien haalde we onze deadline. Iedereen was enthousiast, wat een zalig gevoel. Aan het einde van de dag nog even alles bedekken met een plastic hoes en we zijn klaar. Wat een mooi zicht, de basis is klaar voor installatie.

Today an early morning shower was obligatory for everyone. Luckily we brought a 10L mobile shower. It’s like a morning in a luxury 5 stars hotel. It got even better when we got pancakes as breakfast. For a second, our minds left the tropical African forest and entered an amazing feeling. Something like a  good treated in a SPA.

I took a walk out of the shelter to observe nature. I met Jean-Yves (Irie World) and I we talked a little.  Suddenly he moved away saying “do not stand there, these ants are aggressive”. In my mind for a second, I was thinking: “aggressive ants, what is that?” 5 seconds later, I regretted not listening when suddenly I felt bites everywhere on my legs and feet. I screamed and ran towards the shelter while I felt more and more bites. I kept screaming like a little boy, so hard that Maxim from Team Odin-Oto woke up to check what happened. He was laughing because I took off my clothes like a maniac while fighting off the ants all over my body. While I found some peace and a good dose of after-bite cream in the sleeping room, Maxim started the drone to capture some nice footages. Now I have a story for you. Suddenly Maxime started screaming like a little boy too. The same ants got him and he kept running toward the shelter while more and more ants were enjoying biting him hard … . Karma did not take much time today.

Once the whole team was ready we started measuring the exact placing of the Maggie. Once this was done we assembled the floor structure. They sky was so moody that it reminded me of “Katy Perry” and her song “Hot and Cold”. We had fun though, and even under heavy rain we managed to deliver on time. I felt the enthusiasm in everyone around me. By the end of the day we covered everything in plastic sheets and said goodbye to the feet of Maggie 1. So pretty when it is ready to be installed.

Update 6: 19 Augustus: Waar is onze chauffeur?  |  August 19: Where is the driver?

Tijdens de nacht werden we verrast door zware tropische regen. Paniek in onze kamers in “Maison de Femme”. Misschien is alles weg door de regen, maar gelukkig was alles in orde. We kwamen zelfs oog in oog te staan met een Afrikaanse arend. De prachtige vogel zat in een boom net voor ons terras. Het gaf ons een glimp wat we konden verwachten vandaag: het moment van glorie, de opening van de container. De lokale bevolking kwam kijken naar “de Maggie”. Ze waren zo enthousiast dat enkele bleven om te helpen. Zelfs met hun hulp moesten duurde het 8 uur voordat alles uitgeladen en geregistreerd was. Een echte “Mission Impossible” als de dorpelingen er niet bij waren. De regen liet ons niet met rust. Tijdens onze pauze kregen we een lange stortbui over ons. Dan maar lunchen en een spelletje Monopoly. Na de stortbui waren de dorpelingen ook weer van de partij om ons te helpen. Na een lange dag, een half uur voor zondondergang, hadden we een fijn gesprek. Goed om de horen dat iedereen enthousiast is over de Maggie. De mensen hier zijn overtuigd dat het de toekomst van hun kinderen zal veranderen. Na een late maaltijd en natuurlijk nog een uurtje Monopoly was tijd om te slapen. Hopelijk morgen een dag zonder regen. Dan kunnen we de funderingen afwerken.

Heavy Tropical rain took us by a surprise all night long. We stepped out of our rooms in “Maison de Femme” in a panic. Perhaps everything around us was vanished, but it was not. As a matter of fact we came with a contact with an African eagle standing on a tree in front of the terrace. Such a mighty bird full of glory… It gave us a glimpse of what is to be expected today: the glory moment of opening the container. Many locals came to see “The Maggie” and Some of them remain with us to help. It took us no less than 8 hours of teamwork to unload the container and count the content piece by piece. It would be mission impossible if locals did not give us a hand. We were on a well-deserved break when the rain came beck. It rained so hard that we thought it would never stop. We used this time to have lunch and passed the time with a monopoly game. The game stopped with the rain and we run back to the container. The locals were as excited as us to continue working. At the end of the long day, we had half an hour before the sun set. We had some socialising time with the team. Good to hear how happy they are about the arrival of the Maggie and how it can change the future of their children. It will drive it away from the poverty they suffer right now. We had a late dinner and went to bed after playing Monopoly for about an hour. Looking forward to tomorrow, hopefully without rain, so we can finish the foundations.

 

Update 5: 18 Augustus: Waar is onze chauffeur?  |  August 18: Where is the driver?

Na een rit van 10 uur komen we aan in het dorp Akom II. We worden opgewacht door een lange rij vrachtwagens. Hier is duidelijk iets mis. We reden nog 500m verder om te zien wat er aan de hand was. Regenval door de lokale microklimaten in Zuid Kameroen zorgde ervoor dat het wegdek doornat was. Onze vrachtwegen, zonder 4x4, kan de hellingen daardoor niet oprijden. Dit is een probleem wat we niet alleen kunnen oplossen. Na een briefing met de chauffeur besloten we de vrachtwagen achterlaten en op verkenning te gaan, helemaal tot in Odin-Oto. Onze andere wagen heeft gelukkig 4x4 en maakt en 2 uur later komen  we veilig aan in Odin-Oto. Team Odin-Oto heeft goed gewerkt. Heel wat funderingswerken zij voltooid samen met de locale NGL. Irie World regelde een bulldozer chauffeur om de vrachtwagen de heuvel op te trekken.

De vrachtwagen arriveerde aan het einde van de dag, net voor zonsondergang. Een echt spektakel voor de omliggende dorpen. Tien minuten voor we de vrachtwagen zagen, konden we deze al horen. Ik was zo opgelucht “Nu kan ik ademen!” Maar ik realiseerde me dat we nog veel werk hadden. Onze chauffeur had blijkbaar niet veel ervaring en na een uur en meerdere pogingen gaf hij het op. Gelukkig, met enkele aanwijzingen, kregen we de container op het platform, in de verkeerde richting. Ondanks deze kleine wijzigingen mogen we trots zijn. We gaan samen met de bevolking de aankomst van de Maggie vieren. Tot morgen!

After driving 10 hours we arrived in Akom II village where we saw a big line of trucks by the side of the road. Something had clearly happened. We kept driving for 500m to see what’s wrong. Due to the nature of microclimate areas in southern Cameroon it had rained on couple of stretches of the road. Some of these stretches have steep slopes. In other words: No truck with a 2x4 wheel drive can make it through that heavy mud. This is an obstacle we can’t face by our own. After a briefing with the driver we decided to leave the truck behind to scout the road to Odin-Oto. We found several stretches with the same problem, luckily our car has a 4x4 drive which makes short work of the mud. We arrived safely in Odin-Oto 2 hours later. We went to check team Odin-Oto and the progress they made together with DMOA in Belgium. The stretches were drawn and they were already in digging phase. Great work! Hours of digging and modifying the foundation slaps and aligning them was done by the local NGO. Irie World went find a local bulldozer driver to pull the truck up the steep hills. Both efforts where a success. By the end of the day the foundations were ready and the truck was driving to Odin-Oto.

The truck arrived half an hour before sunset. It was a remarkable event for many villages around. Obviously if there is any car on this road all villagers for hundreds meter can hear it. That’s why we heard the truck 10 min before it arrived on site. Once I saw it I felt relieved. “Now I can breath!” However what I thought was a moment to breath was actually the moment I realised there is more work to be done. We needed to assist in unloading the container because it looked like the truck driver was not so skilled. One hour and several tries later we had to described it to him and he had to give up saying “I can’t do it.” But we finally managed to get the container on the platform, but in a wrong direction. Despite these small changes in the plan, we were so happy and joined the locals in celebrating the arrival of the Maggie.

Update 4: 17 Augustus: Waar is onze chauffeur?  |  August 17: Where is the driver?

Zoals elke dag een vroege ochtend voor onze teams. Team Odin-Oto hervat zo snel mogelijk de werken van gisteren. Team Kribi heeft meer geluk want de haven komt haar belofte na. Het inspectieteam is natuurlijk een beetje te laat. Na een uur vertraging (Welkom in Afrika) breken we het slot en begint de inspectie. De douane ziet dat alles OK is met onze container, wat een geluk! Nu kunnen we vertrekken. Goed nieuws want morgen starten 4 nationale feestdagen in Kameroen. Maar, in Moeder Afrika kan je niets voorspellen. Neem dit voorbeeld: onze chauffeur bleek ineens 4 uur van ons weg te zijn … zonder reden en de haven sluit over 6 uur. Dit was een grote schok en het hele team moest samenwerken om de container uit de haven te krijgen. Eindelijk, na 4 uur komt onze chauffeur opdagen aan de poort. Een kwartier voor sluitingstijd konden we eindelijk vertrekken. Ons verhaal stopt niet! Nu nog een route uitstippelen wat geschikt is voor onze vrachtwagen. Kiezen we een rit van 6 uur over de snelweg met veel controleposten die ons uren extra vertragen? Of een kortere hobbelige weg waar we 8 uur over doen? Maar het is middernacht, ik rapporteer morgen meer.

Just like the other days, an early wake for both teams. While Team Odin-Oto had a hand over finalising solutions for all the foundations with a rabbit tooth technique, Team Kribi had a smooth morning. The port fulfilled their promise, while the inspection team had to be slightly late for it. After an hour of delay (welcome to Africa) the container seal was broken and inspection started. The port reported nothing wrong with the content lists and we could leave the port the same day. We were so happy because Cameroon has a chain of 4 days of national celebration that starts tomorrow so we could manage to have our container delivered before the holiday. Well, it is not always easy to predict things in Mama Africa, for example our driver suddenly appeared to be 4 hours away, … with no reason. The port closes in 6 hours and then we have to go through the process again after the holiday. That was a big shock and pressed all the team to cooperate with every possible person to manage the physical release from the container. We met our driver 4 hours later by the gate, went inside and made it by only 15 min. That is not the end of our story! We had to choose a road that suits the truck. A big dilemma where we drive 6 hours on highways to crash dozens of checkpoint to stretch that time to a double at least. Or we can drive a short bumpy road that would take us 8 hours. well, it is midnight now... I will report more tomorrow.
 


 

Update 3: 16 Augustus: Funderingswerken  |  August 16: Building foundations

Het is 5 uur in de ochtend, nog voor zonsopkomst, en we staan klaar om in 2 groepen aan de slag te gaan. Het team werkt vandaag in 2 groepen. Maxim en Karel blijven op de site met de lokale aannemer en ik ga met Jean-Yven (Irie World vzw) naar de haven van Kribi om de importadministratie af te ronden (We noemen ons Team Kribi). Team Kribi: Na 4 uur rijden komen we aan in de haven van Kribi voor een dag met veel obstakels en uitdagingen. Het lukte gelukkig om 2 dagen toestemming te krijgen om de container in de haven te inspecteren. Eindelijk, na 6 uur stonden we in de haven met een inspectie team van de douane. Het was volgens de haven te laat om onze container nog uit een enorme stapel containers te zoeken. Ze beloven ons dat we morgen om 10u voormiddag de container kunnen inspecteren. Ondertussen is team Odin-Oto in contact met het ondersteunend team van DMOA in Leuven om enkele technische complicaties aan te pakken. Verhogen van funderingen, hellingen voor regen drainage, het beton versterken en andere kleine taken zijn goed aangepakt. Ze hebben ook de grond vlak gemaakt voor de funderingsbalken en het werkgebied voor het uitladen van de container klaargemaakt. Hier kunnen we klaarleggen volgens de bouwfases.

Once again in a race with the sunrise, we won again! Around 5 AM, The team split into 2 groups, Maxim and Karel (Team Odin-Oto) stays on site to work together with the local contractor. I joins Jean Yves (Irie World vzw) (Lets call us Team Kribi) to the port of Kribi to support him with the importing process and port administration. Team Kribi: After a 4h drive we arrive in Kribi just to come through more obstacles and challenges. We managed to get a permission for inspection and leaving the port for two days. After a 6h struggle we got into the port with a customs inspection team. The port apologised for being late, it is too late to dig deep in the pile of containers. We have to come back tomorrow with promises from the port that the container will be out and ready for inspection at 10 AM. Meanwhile, Team Odin Oto tackled couple of technical challenges in cooperation with the home support team at DMOA. Elevations of foundations, slaps, slopes for rain drainage and enforcing the concrete and other small issues were tackled. They also flattened the ground to dig the foundation beams and worked on the platform where the Maggie will be taken out of the container. So everything can be grouped according the phases of the build. After a long day, both teams agreed to relax and sleep early, it looks like alarms have to go crazy super early every day in this mission.
 

Update 2: 15 Augustus: Aankomst in Odin-Oto  |  August 15: Arrival in Odin-Oto

We beginnen aan ons avontuur na een korte nacht in ons hotel in het centrum van Yaounde. De wekker liep af in 4 kamers tegelijk, daar werden we snel wakker van. Een snelle douche, inpakken en opweg naar Odin-Oto. We vertrekken vroeg om voor het spitsuur uit Yaounde te geraken. We zitten vol energie. Maar eerst nog een ontbijt in Ebolowa, de laatste grote stad voor Odin-Oto. Zoals alles in Afrika zit deze rit vol verrassingen. Tijdens ons ontbijt in Ebolowa kwamen we via Jean-Yves, onze lokale NGO manager, 2 mensen tegen die interesse toonden ons te helpen. Tien minuten later arriveren de lachende Moe (Milieu leerkracht) uit Japan en de gemotiveerde Kung (muziek en kunstleerkracht) uit Korea. Moe en Kung zijn vrijwilligers van andere nationale organisaties. Samen met één doel, het inspecteren en klaarmaken van de Maggie, zetten we onze reis verder.

In Odin-Oto kregen we dankzij een lokaal bedrijf kregen we een zwakke maar stabiele internetverbinding. Hoge snelheid is hier niet mogelijk, maar dankzij hun kunnen we wel bloggen! Vandaag maken we drone beelden om ze te vergelijken met de DMOA plannen en plaatsen we de muggennetten over onze slaapplaatsen. Morgen beginnen we met de voorbereiding voor de funderingswerken en hopelijk aan de eerste maggie. Rock and roll!

Today was an early start. The sun was not even up and the alarm went crazy in our hotel in the heart of Yaounde. Today we hit the road to Odin-Oto so a rapid shower, packing the luggage and off we go. The team is full of excitement. Last night we planned the trip so early to skip the morning rush and have a breakfast in Ebolowa, the closest major city to Odin-Oto. Surprisingly, as everything else in Africa, 2 people in Ebolowa raised their interests to join us through our local NGO leader: Jean-Yves. 10 min later, Moe (environment teacher) from Japan and Kung (music and art teacher) from Korea showed up with a big smile. Both are volunteers of their own national programs but now we unite under the same motivation: Let’s go and inspect the Maggie in Odin-Oto. 

After hours of driving on a bumpy road through a long lasting scene of tropical forests arrived in Odin-Oto and we still had to fix technical details in communication. High speed internet mobile connection is not an option in Odin-Oto. However we managed to get a slow internet connection from a local provider that allows us to send these blogs. The team wanted to arrive as early as possible so we can set up the mosquito nets, take the drone footage to assess the situation and compare the working areas with the DMOA plans. It looks like tomorrow will be finishing all the preparations for the foundations for the Maggie. Hopefully to  unpack and assemble it and rock and roll!

 

Update 1: 14 Augustus: op weg naar Kameroen  |  August 14: on our way to Cameroon

Dit energieke team vloog al van Brussel naar Yaoundé. Klaar om de Maggie's te bouwen. Het nieuws uit de haven van Kribi is positief. Hopelijk zal onze container snel door de douane gaan en vertrekt alles naar Odin Oto. Team 1 zal vanaf morgen werken aan de funderingen waar de twee Maggie's een thuis en hopelijk een betere toekomst zonder kinderarbeid zullen vormen voor 64 kinderen. 

This energize team took a flight from Brussels to Yaoundé passionate to build the Maggie’s. The news from the Kribi port is positive, hopefully soon our container will be released and we got a chance to catch up with it all the way to Odin Oto.
Team 1 will work from tomorrow morning to establish the concrete foundations where the two Maggie’s will be the home for 64 children to crave a better future for them far away from child labor.

Het verhaal van Caroline  |  The story of Caroline

Caroline is een meisje van 11 jaar uit Odin-oto in Kameroen. Ze moet elke dag 3 uur wandelen om naar school te gaan. Ze wilt naar school gaan om iets van haar leven te maken maar dat was niet langer mogelijk. Haar ouders moesten haar van school halen. Nu werkt ze in het veld en doet ze huishoud taken. Haar vader wilt dat ze terug naar school gaat maar dit lukt enkel als ze naar een internaat kan gaan. Gelukkig is er een plan om haar schooltje een opknapbeurt te geven, met een internaat tegen 2021. Geweldig!! of niet?? Natuurlijk wel ... maar niet meer voor Caroline en haar leeftijdsgenoten. Als de school klaar is, is Caroline een tiener en waarschijnlijk getrouwd. Zo blijft ze in de armoede vastzitten. Daarom moet Maggie NU naar Kameroen gaan!

Caroline is a 11 years old girl living in Odin-oto Cameroon. She has to walk 3 hours every day to school. She wants to go to school to make something of her life but this was no longer possible. Her parents were forced to drop her out of school and now all she does is working and household tasks. Her father wants her to go back but only if she attends a boarding school. Luckily there is a plan to upgrade her school to a boarding school by 2021. Great!! No?? Off course … but not for Caroline. By the time this is finished she’ll be a teenager and possibly married and stuck in poverty. That’s why … Maggie goes to Cameroon NOW.

Hoe een "Tent" (Maggie) de toekomst van een generatie kan veranderen  |  How a “Tent” (Maggie) can change the future of a Generation

Caroline is niet alleen. De toekomst voor veel van haar vrienden zal hetzelfde zijn als er geen verandering komt. Het Maggie programma heeft zich ertoe verbonden 2 Maggie's te bouwen, ze naar Kribi (Kameroen) te verschepen en om ze door lokale organisaties op te laten bouwen. Dit met de assistentie van vier DMOA architecten inclusief mezelf. van 22 tot 31 augustus bouwen we de Maggies op en maken ze klaar voor de kinderen (live updates van 22-31 Augustus in deze Blog en Instagram). Als het internaat voor de kinderen klaar is zal de maggie aangepast worden naar een computer lab / bibliotheek om de school nog jaren te ondersteunen. De Maggie heeft een levensduur van 15 jaar en is flexibel en opwaardeerbaar dankzij zijn speciale structuur en kan aangepast worden van een simpele bibliotheek tot leefruimte en zelfs een ziekenhuis.

Caroline is not alone. Many of her friends are in the same situation thus the Maggie Program have committed to build 2 Maggie’s, to ship them to Kribi, Cameroon and then to build them up by the locals and assistance of four DMOA architects including myself. This will occur from 22 to 31 August (live updates from 22-31 August on this Blog and Instagram). The Maggie has a lifespan of 15 years so after a few years as dorms for children it will be converted to a computer lab / library to keep on supporting the school. Since the Maggie is upgradable and a semi-fixed structure, it can serve many roles from a simple dorm or library to a living space and even a hospital.

To be continued …
Wordt vervolgd ...

Links

Klik op onderstaande links voor meer info  |  Click the links below for more info:
 
About the author
Gamaal El Attar | (NL) Gamaal is een vluchteling uit Palestina, geboren en opgevoed in een reeks van gedwongen verplaatsingen tijdens zijn jeugd. Dit is de reden waarom hij graag met en voor vluchtelingen werkt. Hij is een onderzoeker voor een Europees funderingsprogramma voor stedelijke ontwikkeling voor vluchtelingen in Jordanië. Gamaal haalde ondanks alles een bachelor in architectuur en een MSc als burgerlijk ingenieur voor stedelijke ontwikkeling en ontwerp. Hij is ook een architectureel vlogger met meer dan 14.000 volgers. --------------------------------------------------------- (EN) A refugee from Palestine was born and raised up in a series of force-displacement in his childhood that's why he appreciates working for the refugees. He is currently a researcher in a European Fund program for urban planning of refugee cities in Jordan. He holds a Bachelor in architecture engineering and an MSc in civil engineering of urban design and city developments. He also is an architectural vlogger with more than 14.000 followers from all over the world and growing.